Geplaatst in School, Studie

Eindelijk begonnen ..

Eindelijk begonnen ..
Zoals je al weet is mijn naam Chereley. 

Op 30 januari ben ik eindelijk begonnen met stage lopen bij een kinderdagverblijf.
Ik doe de opleiding gespecialiseerd pedagogisch medewerker op niveau 4. Ik ben een student op het Albeda College en heb het hier best naar m’n zin. Bij deze opleiding hoort een stage van 6 maanden waar ik 30 januari aan ben begonnen.

Ik loop stage op een verticale groep. Dat houd in dat ik werk met kinderen tussen de 0 en 4 jaar op één groep. Ik ben maandag begonnen om 09:00 uur en ik was klaar om 18:00 .. Het was een zware eerste dag maar ik had het echt naar m’n zin! Er zitten ongeveer 12 kinderen op de groep. Uit mijn hoofd zijn er 3 kindjes die pas 1 jaar zijn geworden, twee meisjes van 2 jaar, een super slimme jongen van 4 en een jongen van 3 jaar. De baby’s hebben een ander eetschema dan de grotere kindjes dus daar moet rekening mee worden gehouden, de baby’s kunnen zichzelf erg goed vermaken met een beetje speelgoed maar de kindjes van 2+ daar moet je activiteiten mee doen om ze tevreden te houden.

De dinsdag erna waren de kindjes al gewend aan me na één dag, de baby die eerst bij mij huilde, huilde niet meer als ik haar vast had en de andere kindjes deden super vrolijk en ik werd begroet met een knuffel van de oudste. Er was een meisje dat dinsdag huilde toen haar moeder weg ging, ik voelde me wel een beetje trots toen ik de enige was die haar stil kreeg. Dinsdag ochtend vroeg mijn praktijk begeleider aan mij of ik niet kapot was van maandag. Het was een oprechte vraag waar ik wel blij mee was, zo liet ze zien dat ze wist wat ik meemaakte en dat ze weet hoe het voelt.

Hierna spraken we nog over het een en ander en ging ik verder met mijn werk. Ik heb met de kinderen buiten gespeeld waar ik eerst tegenop keek omdat het zo koud was, maar het viel best mee omdat ik druk bezig was met de kinderen. Het waren tot nu toe maar twee dagen maar ik weet nu al dat de komende zes maanden erg leuk gaan worden.

Dagschema verticale groep:

07:30: Inloop en vrij spelen

09:00: Dansen in de grote hal samen met alle andere groepen

10:00: Fruit eten in de eigen groep

10:45: Schone luiers en vrij spelen

11:00: activiteit met de kinderen (bijvoorbeeld kleuren of woordjes leren of leren tellen)

12:00: warm eten, op maandag eten de kinderen altijd brood.

Na het warm eten krijgen de kinderen één voor één een schone luier, de gezichtjes en handjes worden schoongemaakt en de jongste kinderen worden op bed gelegd, de eettafel word schoongemaakt en de oudere kinderen mogen vrij verder spelen of gaan een thema activiteit doen. Als het mooi weer is spelen de kinderen na het eten buiten.

Tegen de tijd dat de kindjes op bed weer wakker zijn geworden zetten we crackers en rijstwafels op tafel met verschillende soorten beleg zoals: appelstroop, pindakaas, vegetarische smeerworst en normale smeerworst. Ze krijgen hier ook water, melk of siroop bij.

Tijdens het eten van brood, fruit, een warme maaltijd of een cracker eten wij ook mee zodat de kinderen die wat moeilijker eten zien dat wij het ook eten, soms gaat het dan wat makkelijker naar binnen bij een kind.

Rond 15:00/16:00 uur worden de eerste kinderen opgehaald en rond 18:00 de allerlaatste.

Ik heb het de afgelopen twee dagen gelukkig naar mijn zin gehad en de kinderen zijn ook duidelijk blij met mijn aanwezigheid.

Groetjes,

Chereley

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie

Mijn bevallingsverhaal

Zenuwachtig stapte ik de auto in en reden we naar het ziekenhuis.Eenmaal aangekomen liep ik door de lege, lichtjes verlichtte hal van het ziekenhuis. Het was midden in de nacht dus er zat alleen een bewaker achter de balie en verder zag je niemand ..

Ik wist precies de weg, want ik was al meerdere keren op de afdeling geweest i.v.m. complicaties tijdens mijn zwangerschap.

*Uren gingen voorbij en er werd getest of mijn vruchtwachter ook echt vruchtwater was🤔. Terwijl ik op een vreselijk hard bed lag werd de hartslag van mijn baby in de gaten gehouden. Na ongeveer drie uur werd ik naar huis gestuurd omdat er maar niks gebeurde .. Geen weeën, geen ontsluiting, niks. 

Het zal wel dacht ik, misschien kan ik thuis nog even verder slapen.*


Thuis aangekomen stapte ik de auto weer uit, liep de trap op en kreeg een wee😨

Ik schrok natuurlijk en kreeg een lichte paniekaanval. Gelukkig wisten ze me snel te kalmeren en kon ik verder naar boven lopen. Hierna had ik een uur lang volop weeën die steeds maar sneller kwamen en pijnlijker werden. Ik had dus net zo goed in het ziekenhuis kunnen blijven🙄.

We gingen weer terug.

Samen met mijn moeder en mijn vriend meldde ik mij aan op de verlosafdeling en liepen we de kamer in die voor mij was ‘gereserveerd’. Het was dezelfde kamer waar ik een nacht in verbleef toen ik ongeveer vijf maanden zwanger was.

Er was een grote kans op een vroeggeboorte en omdat ze bang waren dat ik die dag zou bevallen moest ik blijven. Best wel een nare gedachte om aan terug te denken, maar omdat ik de ruimte al kende en er ook al in had geslapen voelde ik me toch wel meer op mijn gemak.

Uren gingen voorbij en ik kon de pijnlijke weeën goed opvangen totdat het op een gegeven moment van kwaad tot erger werd. Ik had een wee en op het hoogtepunt van de wee kreeg ik kokhalsneigingen met alle gevolgen van dien .. Dat was natuurlijk de druppel die de emmer deed overlopen. Als je zelf ooit een kind hebt gehad weet je dat je tijdens je weeën goed moet puffen en dat kon ik dus niet meer. Bam. Paniekaanval nr 2.

Kreunend en puffend van de pijn zei ik ‘Ik heb nu echt een dokter nodig, ik heb iets nodig tegen de pijn!’. Na ongeveer een halfuur kreeg ik dan eindelijk een morfine prik in mijn been.

Hierna heb ik HEERLIJK (!!) kunnen slapen tussen de ontsluitingsweeën door.
Toen kwamen de persweeën en had ik 10 cm ontsluiting .. Dat voelt net alsof je heel nodig moet poepen en het er bijna uit komt .. maar dan van voren.

Ik heb een halfuur geperst en uiteindelijk ben ik om precies 15:00 uur bevallen van onze prachtige dochter die wij Shaélynn hebben genoemd.

Geplaatst in Geen categorie

Mijn eerste keer 😳

Ik had al een raar soort voorgevoel dat het vandaag zou gebeuren. Zo een onderbuik gevoel weet je wel. Via whatsapp sprak ik met mijn vriend en ook met familie. De dag ging voorbij .. Niks. De avond brak aan en ik ging lekker douchen, verassend genoeg zat ik best lekker in m’n vel.. Zo een gevoel dat je hebt wanneer je weet dat je de volgende dag op schoolreisje gaat .. alleen wist ik niet dat er überhaupt iets zou gebeuren! Iets voor 01:00 uur ’s nachts werd ik wakker om te plassen. Ik deed m’n ding en ik ging weer liggen. Gek genoeg was ik oppeens niet meer zo moe, maar ik wou wel slapen .. dus ik zocht een comfortabele positie om in te slapen. Ik draai naar rechts .. Zucht, dit ligt niet zo lekker en ik draai naar links. KNAK. Mijn ogen deed ik wagenwijd open, net alsof ik net iets heel engs gezien had. Ik wist het meteen, vandaag word mijn dochter geboren!

Van de schrik begon ik te huilen, ik huilde zonder geluid maar wel met tranen. ‘Mama’ riep ik zachtjes .. Mijn keel voelde aan alsof ik net keihard aan het gillen was bij een concert van Trey Songz 😄 Nadat ik voor mijn gevoel bijna 100x mama riep deed mijn broer de slaapkamer deur open en vroeg ‘Wat is er?’. ‘Wil je mama voor me roepen?’ En mijn broer maakte mijn moeder wakker en mijn moeder kwam geschrokken binnen, uiteindelijk stelde ze mij gerust en kon ik weer lachen. Daar heb je moeders voor hè. Ik belde het ziekenhuis en ik mocht direct komen zei de vrouw aan de telefoon.

Vliezen zijn gebroken 01:23

!!!! 01:23

!!!!!!!!!!!!! 01:34

! 01:34

! 01:34

! 01:34

! 01:34
Dit Stuurde ik via de app naar mijn vriend toe. Zo heb ik hem laten weten dat we naar het ziekenhuis moesten gaan, hahah.

Hij reageerde pas na 12 minuten, ik had nog geen weeën dus het was niet erg..wel zenuwslopend die 12 minuten. Hierna stond hij letterlijk binnen 5 minuten voor de deur met de auto! Heerlijk zo een vent.

Dit was officieel ‘ mijn eerste keer ‘ dat mijn vliezen braken, gedurende mijn zwangerschap ben ik zeker 4x naar het ziekenhuis gegaan omdat ik dacht dat ze waren gebroken 🙈
Hoe het die nacht verder ging en mijn bevallingsverhaal lees je in mijn volgende blog!

Geplaatst in Geen categorie

Even voorstellen

Ik ben Chereley, 22 jaar en samen met mijn vriend heb ik een prachtige dochter genaamd Shaélynn. Ik probeer elke zaterdag iets leuks te doen samen met mijn dochter en zal jullie daar dan ook op de hoogte van houden. Ik hou van chocolade ( wie nou niet ), films & series kijken en ik hou ook van dieren. Ook vind ik het leuk om buiten van alles en nog wat te doen met vrienden en familie.

Op mijn blog zal je voornamelijk artikelen lezen m.b.t. lifestyle, fitness en vooral over het moeder zijn!

Ik hoop dat jullie het leuk vinden!

Liefs,

Cher